ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เขียนซะทีว่าไปเกาหลีไปทำอะไรมั่ง หลังจากที่ไม่ค่อยว่างมาหลายนาน เพราะต้องเตรียมสอบ Thesis

เราไปเกาหลีในวันที่ 19 - 24 ก.พ. โดยหลักๆ แล้วก็ไปนำเสนองานวิชาการ แต่เบื้องหลังก็คือไปเที่ยว พักผ่อนแล้วก็ชาร์ตแบ็ต - -"

 

เข้ามาที่ดอนเมืองประมาณตี 5 กว่า จากนั้นทางพี่อีกคนที่ไปด้วยกันก็ตามมา ทีนี้คุณพี่ก็พกคุณแม่มาด้วยซึ่งมีความสามารถด้านการไซโคสูงมาก ทำเอาแม่เราเองกลัวว่าเราจะเข้าประเทศไม่ได้ไปเลย คือว่าอย่างนี้เกาหลีเนี่ยมันไม่ต้องขอ VISA ซึ่งเวลาไปถึงแล้วก็ไปวัดดวงกันที่ ตม.ได้เลย  ที่นี้พอไซโคแล้ว เราก็กลายเป็นใส่สูทให้ดูมีชาติตระกูล ก่อนขึ้นเครื่อง แถมต้องไปหารูปถ่ายหน้าตรงมาอีก - -" อย่างไรก็ตามก็มารู้ทีหลังว่าคุณแม่ท่านไม่เคยไปเกาหลี(แต่ก็ไปหลายที่นะ) 555

 

เครื่องบินใช้เวลาประมาณ 5.30น. แวะพักที่ไทเปเล็กน้อย แล้วก็บินเข้าที่สนามบินอินชอน สนามบินใหม่ของเกาหลี ซึ่งค่อนข้างที่จะดูร้างๆ และอยู่ในระหว่างก่อสร้าง แต่พอเข้าไปใน Terminal ก็พบกับความใหม่และดูดี (พึ่งจะทราบว่าสนามบินนี้มีโปรเจคการสร้าง 10 ปี ซึ่งถ้าเสร็จแล้วจะใหญ่กว่าสนามบินเก่า (กิมโป) ประมาณ 8-10 เท่า โดยที่จะเพิ่มเติมคือ Terminal และ Runway ) ทีนี้ก็ถึงคราววัดดวงว่าจะได้เข้าหรือไม่ที่ ต.ม.นั่นเอง ความจริงเจ้าหน้าที่เขาก็เอา Passport ไปดูๆ แล้วก็ถามๆอะไรที่เราเขียนๆ ใน migration card เท่านั้นเอง ซึ่งถ้าเราตอบโอเค เขาก็ให้ผ่าน โอ้ผ่านได้แล้ว ก็ไปหยิบกระเป๋าแล้วก็เตรียมการเดินทางไปที่ Seoul เพื่อจะเข้าที่ Phoenix Park ต่อ สถานที่ที่เราไปต่อรถก็คือ Samseong Dong ซึ่งเป็นที่ตั้งของ Co-EX หรือ World Trade Center ของ เกาหลีนั่นเอง รถ Shuttle Bus เดินทางจากสนามบินไปที่ Samseong Dong ใช้เวลาประมาณ 1 ชม.กว่า ค่าโดยสาร 13000 Won พอดีแล้วก็ไปรอรถเข้า Phoenix Park ที่ Glass Tower ที่อยู่หัวมุมของถนน แต่ว่ารถกว่าจะมาก็ตั้ง 2 ทุ่ม ก็เลยฝากกระเป๋าไว้ที่ Security Guard ที่ตึกและก็ไปหาอะไรกินที่ Co-Ex ซักหน่อย

 

ใน Co-Ex เนี่ย รู้สึกว่ามันน่าจะใหญ่กว่า Paragon อีก และจำนวนร้านก็มากกว่าเพราะทุกพื้นที่มันเต็มหมด ไม่เหมือน Paragon ก็เดินดูชั้นเดียวก็รู้สึกว่ายังไงก็ดูไม่หมด เลยไปกิน Mcdonald ดีก่า ทีเด็ดคือ พนักงานขายน่ารักจัด (สมแล้วที่เป็นเกาหลี ^^) อย่างไรก็ตามทีเด็ดกว่าคือ เราพูดภาษาอังกฤษ แต่คุณเธอประเคนภาษาเกาหลีกลับใส่เรา ทำเอาแทบอึ้ง แต่ช่างปะไรหน้าตา(หล่อน)ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ไม่ว่ากัน

 

พอถึงเวลา 2 ทุ่มก็มีรถมารอที่ Glass Tower และคนมารอขึ้นรถซึ่งถือว่าเยอะทีเดียว ก็มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ไป Conference ด้วย รถ Shuttle Bus ขับเร็วมากแต่ก็ไม่รู้สึกว่ามันหวาดเสียวเหมือนสาย 8 บ้านเรา ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงก็ถึง Phoenix Park ซึ่งเมื่อมาถึงก็ได้รู้สึกถึงคำว่า หนาวโคตร... ทั้งที่ตามโพยเขาบอกว่าอุณหภูมิเท่าที่โซลคือ 5 องศา สงสัยว่าคงเป็นเพราะหิมะมั้ง

 

เราก็เลยรีบปั่นเข้าโรงแรมเพื่อจัดการเรื่องห้องให้เรียบร้อยแล้วจึงลงมาเดินซักหน่อย

 

โรงแรมนี้นอกจะจะเป็น Resort 4 ฤดูแล้วสิ่งที่ทำให้มันดังก็คือเป็นสถานที่ถ่ายทำ Autumn in My Heart ในฐานะที่ทำงานของวอนบินกับซองเฮเคียวนั่นเอง ดังนั้นโรงแรมแห่งนี้ก็จะมีรูปและฉากจากละครเรื่องนี้อยู่ซึ่งทางโรงแรมได้จัดสถานที่ไว้ 2 ส่วนคือ Exhibition Zone เป็นจุดแสดงภาพเบื้องหลังการถ่ายทำ เรื่องย่อของละคร และจุดสำหรับถ่ายรูปซึ่งก็จะเป็นตำแหน่งที่ถ่ายทำละครให้เราไปถ่ายนั่นเอง (รวมถึงห้องของวอนบินที่ reserve ไม่ให้ใครใช้ด้วย) 

 

โชคร้ายอย่างนึงคือ เรามาผิดฤดูนิดเดียว (ใบไม้ร่วงกับฤดูหนาว) เลยไม่เจอสีสันของใบไม้ต่างๆซึ่งถือเป็น Highlight ของเกาหลีทีเดียวก็ดูฉากของ Autumn in My Heart ในยาม Winter Love Song หล่ะกันนะครับ ^^

 

ที่นี่เราอยู่กัน 3 วัน 2 คืน สำหรับการประชุมวิชาการ อย่างไรก็ตามเราก็มีแอบไปเที่ยวในวันที่ 2 ซึ่งก็คือชุนชอนและเกานามินั่นเอง เดียวว่างๆ จะมาเขียนต่อนะครับ